ben-2

ama çalmamıştım,korkmuştum ,bu 2 lira ile bir çocuk neler alır,nelel,içkiye gitmesin diye buldum demiştim,bana kalsın istemiştim ,sevdiğim gofretleri,limonata almak istemiştim,ama olmadı,yine biraya gitti.Çok ''şanslıydım'',kızlarını gezilere salmazlardı pek,ama ben bütün yaşadığım ülkeyi gezmiştim ,o para da artan paraydı,geri çemirmişlerdi,ama bana nasip olmadı.Kendi çocuklarımı çok zor salıyordum okul gezilerine ,şimdi anneyim ve daha iyi anlıyorum neden sadece beni salıyorlardı bütün okul gezilerine ......Gezileri seviyorum ama artık sadece tv.belgesellerinde .Benim evim ,benim kalem,şu anda ev gerçekten benim gibi hissediyorum ,beni evden çıkarmak problem,biyerlere gitsem bile panilerim.Ama benim evimde nazar değymesin huzur,mutluluk var,ya evlenmeden önce yaşadığım ev,hayat..o benim değil gibiydi geliyor şimdi .
     Evde misafirler genelde sarhoş ağileler,her zaman içki parası bulunur,ama çocuklara bir limonata parası çok zor.Evde en çok galiba içkiden sonra ,kavgalar,dayaklar en çoktu bulunan.Dayak yiyen anne balkondan kaçıp da çocuklarını hiç düşünmeden günlerce bir yerlerde saklanan ama nedense kocasını imkanı oldu halde terketmeyen bir anne :kocamdır,sever de döver mi derdi kendine.